Maybe – 02

“there i was, waiting for a chance…..” dinig na naman nya ang cp nya. check nya ang relo sa side nya. 8:30 am na pla. di bale mamayang ten pa ang pasok nya. 3rd shift kasi sya sa pinapasukang call center company. tinignan kung cno ang ng message. Si Brian, ang steady boyfriend nya for almost 4 months. bago pa lang sila pero ramdam nya na mahal sya nito. nasa laguna ito ngayon dahil sa trabaho. pero weekly naman itong umuuwi sa bahay nito sa mandaluyong.

“hello hon,,,i miss u…uwi ako mamaya” na excite sya bigla sa nabasa. for sure magdamag n naman sya sa flat nito. Nahaluan n rin kasi ng liberation ang pagkatao ni Icka since nasa maynila na xa. Marahil sa sakit ng loob kay jake. Simula dumating sya sa manila, natuto syang gumimik at mejo uminom ng alak.

“i missed u too…i’ll wait on ur flat. dalhan moko ng buko pie ha..”send agad sa nobyo.

din na sya ng abalang mghintay ng reply, alam naman nya sa oras na un nasa loob na ng opisina ang katipan.

inexit nya ang display message ng celphone. napansin nyang may unread message pa. binuklat ito at si jake nga, tulad ng naisip nya knina.

“hello baby..as i promised to you. message at exactly 8:01 am. Please baby i need to see you” kinilig sya sa nabasa. pero sinaway nya ang feeling nya. ‘no , di dapat ito. ayaw kong mgtaksil kay brian”

hindi nya nireply ang lalaki, sa halip kinuha na ang twalya at pumasok sa banyo. buti na lang at 3rd shift xa at wala na ang mga ka boardmate nya na puro alas otso kung pumsok kaya pila pila sa ng iisang banyo ng boarding haws nila.

binuksan ang shower at muling nanumbalik ang nakaraan.

” ay sorry miss” hinging paumanhin ng lalaki sa knya. mejo dumilim ang mukha nya dahil nasagi ng lalaking to ang boobs nya. bakit kasi nya naisipan mg mrt, samantalang ang lapit lang company nila sa tinutuluyan nya, at khit sampung minuto pwedeng takbuhin ng bus. Naghihinayang kasi sya sa natitirang laman ng value card nya at maeexpire nah.

“pwede bah ayusin mo kasing humawak sa grills para di ka natutumba” irap nya sa lalaki.

napakamot ng ulo ang huli. “sorry talaga miss” at mejo lumapit pa saknya at bumulong, “fisrt time ko kasi nakasakay ng mrt”

Bigla akong napangiti, dahil nung ako din na unang pagkakataon na sumakay ako ng mrt, ntutumba di ako.

“ok naba miss, di kana galit?”

“at bkit mo nasabing di nko galit?”pilit nyang singhal.

“kc nangiti kana” sabi ng lalaki.

Tumawa nalang ako at humarap na sa salamin ng mrt. Shaw station nah at bumaba na ako. nagmamadali na ako dahil mejo late na.

“miss” may narinig akong tawag mula sa likod.

di ko pinansin baka iba ang tinatawag.

“miss sungit…” sigaw ulit nito.

Lumingon ako at nakita ko ang lalaki knina sa mrt.

“bkit?” mejo sumigaw na rin ako.

Kinaway nito ang kamay at may hawak na scarf.

bigla nakapa ko ang leeg ko at wala nga ang scarf ko.

mabilis akong lumapit sa knya at hinablot ang scarf. “masungit ka talaga miss.” “hoy sinong masungit sinasabi mo? sigaw ka ng sigaw jan ha.”

“eh kasi naman miss ako ng miss di ka lumilingon. edi nung may masungit nah lumingon kna dba.” saka ngumiti ito litaw ang ngipin.

‘wow ganda ng ngipin nya. at may hitsura pla xa”

“anyway thank you mister” tumalikod na sya..ayaw nyang mambastos pero late n tlga xa at wala n sa grace period ng late limit ng kompanya.

“uh ah” “may kapalit ang pglabas ko ng station na to,,,sa santolan pa baba ko”

“huh, then what?pkibilis lang at late nako” nglalakad na rin sya.

“your name and phone number”

binuksan ang wallet nya at dumukot ng personalized calling card.

“wow, ready ahh..naghahanap ka siguro ng boyfriend.”

“hay naku, mister ewan ko sayo…wala akong panahon sayo at salamat uli dito sa scarf ko.” at kumaliwa na sya sa cityland tower kung saan ang opisinang pinapasukan. Maliit lang to pero maayos naman mgpasahod kaya hindi nya naiisip na lumipat

Pagpasok nya sa elevator..may nag text…”hi, im brian…ung nakasagi sa ano mo…” naku talagang pasawy ang lalaking yun parang hindi bagong sakay sa mrt.